« آيا نمىخواهى نسبت به من ، همچون هارون نسبت به موسى باشى ، جز اينكه پس از من پيامبرى نيست ؟ سزاوار نيست من بروم ، مگر آنكه تو جانشين من باشى » « 1 » . استثناى پيامبر صلى الله عليه و آله مىرساند كه جز نبّوت ، همهء منصب‌هايى كه هارون داشته است ، براى على عليه السلام ثابت است . د . اعلان برائت از مشركين چون آياتى از سورهء توبه نازل شد كه در آن‌ها امان از مشركان برداشته شده بود ، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آن آيات را به ابو بكر آموخت و او را همراه چهل مرد به سوى مكه فرستاد تا آنها را روز عيد قربان به گوش مردم برساند . امّا جبرئيل بر آن حضرت نازل شد و عرض كرد : « آنها را از سوى تو ، جز خودت يا مردى از خاندانت ابلاغ نمىكند . » و اين سبب شد كه پيامبر صلى الله عليه و آله از على عليه السلام بخواهد كه اين مسئووليت را بر عهده گيرد و فرمود : « خود را به ابو بكر برسان و آيات را از دست او بگير ، و با آن‌ها عهد و پيمان مشركان را به سويشان بيفكن » يعنى آيات برائت را بر مردمى كه از اطراف حجاز مىآيند بخوان . « 2 » ه . مشاركت در مباهله چون مسيحيان نجران از پرداخت جزيه امتناع كردند ، با پيامبر صلى الله عليه و آله توافق كردند كه مباهله كنند . از سوى خدا فرمان انجام مباهله فرود آمد : « فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبِينَ » « 3 » « بگو بياييد فراخوانيم فرزندانمان و فرزندانتان را ، زنانمان و زنانتان را و خودمان وخودتان را پس مباهله كنيم و لعنت خدا را بر دروغگويان قرار دهيم . »

--> ( 1 ) . صحيح بخارى : ج 5 ، باب فضائل اصحاب پيامبر صلى الله عليه و آله ، باب مناقب على عليه السلام ، ص 24 ( 2 ) . تفسير طبرى : ج 10 ، ص 47 ، تفسير در المنثور : ج 4 ، ص 122 و منابع ديگر . ( 3 ) . آل عمران : 60